De roze wolk, veranderde in een rollercoaster de medische wereld in.

Het moment dat ik naar het toilet wil gaan, en het niet lukt voel ik druk van onder, die pijnlijk aanvoelt. Een bult? Ik raak het aan, en daar vloeit een straaltje, licht roze, waterig met vocht langs mijn been. Doordat ik veel lees, wist ik wat mij te doen stond, uiterst rustig riep ik; Jullie moeten je pyjama’s weer uit, en kleding vast gaan aantrekken ik bel even de verloskundige.. 

Het kleine straaltje vruchtwater heb ik opgevangen in een glas. En zocht een plastic zakje voor in mijn onderbroek, zodat alles wat ik meer zou verliezen gecontroleerd kon worden ondertussen nam ik met mijn verloskundige de situatie door, stuurde haar al de onsmakelijke foto’s via whatsapp van de bult, klein beetje bloed en het straaltje vochtverlies. Omdat we een weekendje weg waren op de Kempervennen konden we de keuze maken uit een verloskundige uit die omgeving sturen of direct naar een ziekenhuis, maar het kon niet zomaar naar een ziekenhuis want zij moesten wel gespecialiseerd zijn. 

Op naar het Máxima MC in Veldhoven, dit was de meest verstandige keuze. De kinderen in de auto getild, oververmoeid het was immers al tegen middennacht. Ik ben van mezelf een rustig persoon en in stress situaties kan ik prima handelen. Al voelde ik wel de spanning en hield ik in mijn achterhoofd wat als het is wat we nu denken, ik ben pas 28 weken zwanger. Onderweg naar het ziekenhuis waren we stil, het enige wat we tegen elkaar zeiden; “Dit kunnen wij ook, het valt vast allemaal mee en is ook vast wel simpel op te lossen.’ Al wist ik eigenlijk wel beter, en was ik precies op de hoogte wat er moest gaan gebeuren als de uitslag niet was wat je wilde horen. 



Aangekomen in het ziekenhuis, konden zij direct testen of het mijn vruchtwater was doordat ik het goed had opgevangen. De arts, ik vergeet haar gezicht nooit meer, knap, lief en zoveel vriendelijkheid straalde zij uit. Ze ging naast mij zitten en gaf ons beide een blik, ik wist direct wat die blik betekende; “Helaas moet ik je zeggen, dat het echt je vruchtwater is”. Even wil ik mezelf afsluiten, voel ik paniek en de angst”. Binnen nog geen 5 minuten weet ik mezelf volledig te herpakken, en kon maar één ding denken; Rustig blijven, want de baby moet blijven zitten!

De arts legde uit wat het plan is, kregen de vraag waar we heen wilde want er was alleen plaats voor mij in het ziekenhuis, en geen plek voor de baby. En er is weinig keus, want niet ieder ziekenhuis vangt baby’s op voor de 32 weken. Met geluk had het AMC in Amsterdam een plek vrij, en er werd met spoed een ambulance geregeld. Ondertussen legde ze uit dat er een grote kans is dat de bevalling op gang gaat komen en dat ik nu als eerst antibiotica krijg i.v.m. voorzorgsmaatregel dreigende vroeggeboorte. Ondertussen krijg ik ook weeën remming, medicijnen (corticosteroïden) om de rijping van de longen van de baby te bevorderen en magnesium via een infuus toegediend. De medicijnen, die komen via de placenta ook bij ons kindje terecht, en vanaf dit moment hopen we op genoeg tijd want de longrijping heeft 48h uur nodig. 




De ambulance stond klaar, en ik stapte over van het bed in het ziekenhuis op de brancard. De kinderen moesten wakker worden, de zuster had een matras neergelegd achter mijn bed en daar waren zij samen inslaag gevallen, tegen elkaar aan. Op zo’n moment elkaar gedag zeggen, is erg vervelend, zij moesten terug naar ons huisje in Centerparcs alles stond daar nog, en de kinderen konden buiten dat niet mee de ambulance in. Ik zie nu nog, dat gespannen gezicht van Jizh voor mij, waarop ik het ijsbrak en vanuit de ambulance zei; Ik weet je een keer te overtreffen met een ziekenhuisbezoekje, dat had je niet verwacht hé? Hij lachte wat zenuwachtig, gaf me een knuffel en een kus terwijl Jaih nog slaperig door zijn vader getild werd. De deuren van de ambulance gingen dicht, en dat voelde even naar al wist ik dat mijn ouders naar het AMC in Amsterdam zouden komen. 

leave a comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

We hope to always be a source of inspiration, positivity and love.. Our Instagram is a treasure of our family memories.. 

      © 2020                                

Blog

Read the

let's meet at the beach... or we cam start with instagram

THE BRAND MOVEMENT